GIS
1) ورودى داده ها (Data Input)
مؤلفه ورودى داده ها، آنها را از شکل موجودشان به شکلى يا صورتى قابل استفاده در GIS تبديل مى کند.

در اين مرحله داده هاى زمين مرجع که به صورت نقشه هاى کاغذى، جداولى از اطلاعات توصيفى، فايل هاى الکترونيک و اطلاعات توصيفى مروبط به آنها، عکس هاى هوايى ويا تصاوير ماهواره اى مى باشند، طبق استانداردهاى مورد نظر، براى دقت خروجى هايى که قرار است تهيه گردند، مورد ارزيابى قرار مى گيرند.
2) مديريت داده ها(Data Management)
اين مرحله شامل توابعى براى ذخيره، نگهدارى و بازيابى اطلاعات موجود در پايگاه داده ها مى باشد.
3)تجزيه و تحليل و پردازش داده ها(Data Manipulation & Analysis)
شامل مجموعه فعاليتهايى مى شود که توسط نرم افزارها، سخت افزارها وکاربر، برروى داده ها به منظور آماده سازى و پردازش آنها براى مراحل بعد صورت مى گيرد.
4) خروجى داده ها(Data Output)
توابع خروجى مورد استفاده بر اساس نيازهاى کاربران تعيين مى شود، لذا داده هاى خروجى به اشکال مختلف از قبيل نقشه، جداول، يا به صورت نوشتارهاى کاغذى (hard copy) ويا به صورت رقومى (soft copy) ارائه مى گردند
اهداف يک سيستم اطلاعات جغرافيايى:
هدف نهايى يک سيستم اطلاعات جغرافيايى يا GIS، پشتيبانى جهت تصميم گيرى هاى پايه گذارى شده بر اساس داده هاى مکانى مى باشد و عملکرد اساسى آن بدست آوردن اطلاعاتى است که از ترکيب لايه هاى متفاوت داده ها با روشهاى مختلف و با ديد گاه هاى گوناگون بدست مى آيند.
هدف فوق از طريق فعاليتهايى که برروى داده هاى مکانى انجام ميگرد، صورت مى پذيرد، اين فعاليت ها عبارتند از:
1) جستجو(Search) : عبارت است از عملکرد جستجوى مجموعه هايى از داده هاى سازمان يافته از پايگاه داده هاى يک سيستم اطلاعات جغرافيايي.
2) سازماندهى (Organization) : دراين سيستم ها ويژگى اصلى براى سازماندهى داده
هاى موجود، موقعيت مکانى آنها مى باشد.
3) تجسم يابه تصوير درآوردن (Monitoring) : تکنولوژىGIS از توانمنديهاى گرافيکى رايانه ها، براى تجسم استفاده مى نمايد. نمايش اطلاعات به طور معمول با استفاده از صفحه نمايش ويديويى انجام مى شود. اما ساير دستگاههاى خروجى نظير چاپگرهاى رنگى نيز براى نمايش نسخه هاى چاپى استفاده مى شوند.
4) ترکيب و تلفيق (Integration) : بخش ديگرى از اين فعاليتها، تلفيق مجموعه داده هاى مکانى از منابع بسيارگوناگون جهت نمايش، درک و تفسير پديده هاى مکانى مى باشد (اين پديده ها هنگامى که داده هاى مکانى به صورت مجزا بکار گرفته مى شوند، قابل رويت نيستند).
کاربردهاى مختلف GIS:
امروزه با توجه به پيشرفت علوم و سيستم هاى کامپيوترى فناورى GIS در زمينه هاى زمين

شناسى، مطالعات زيست محيطى، منابع آب و آبخيزدارى، کشاورزى، جنگلدارى، تعليم و تربيت، کاربردهاى شهرى، تجارت، صنعت، سازمانها و ... کاربرد فراوانى پيدا نموده است.برخى ازاين کاربردها عبارتند از:
زمين شناسى: تجزيه و تحليل اطلاعات زمين شناسى در يک منطقه چه به منظور اکتشافات معدنى، نفت و چه ساير اهداف، اصولا يک فرايند ترکيبى از داده هاى مختلف مى باشد. يک زمين شناس با مرتبط کردن داده هاى گوناگون زمين شناسى، به دنبال يافتن ساختارهاى مفيد زمين شناسى در يک ناحيه است، از اينرو تمام داده هاى زمين شناسى براى اين که بتوانند مفيد واقع شوند بايد با توجه به موقعيت جغرافيايى شان تجزيه تحليل شوند.
GIS با فراهم کردن امکانات نمايش و تجزيه وتحليل داده هاى مختلف با يکديگر ، يک زمين شناس را قادر به انجام کار با داده هاى گوناگون بطور بسيار وسيع تر و دقيق تر مى نمايد، به طريقى که با روشهاى آنالوگ وسنتى تقريباً غير ممکن مى باشند .
بطور کلى کاربردهاى GIS در زمين شناسى را مى توان به شرح زير عنوان نمود:

تهيه نقشه هاى پتانسيل معدنى: که هدف تلفيق اطلاعات حاصل از لايه هاى اطلاعاتى] زمين شناسى، ژئوشيمى،ژئوفيزيک، دورسنجى وزمين شناسى اقتصادى (پراکندگى کانسارها و انديس هاى معدنى منطقه)[ در جهت تهيه نقشه اى مى باشد که معرف مناطقى با بيشترين احتمال جهت کانى سازى، بر اساس مدل متالوژى منطقه است.
تهيه نقشه هاى حوادث و بلاياى طبيعى: که به پايدارى شيبها، زمين لغزه ها، منطقه بندى خسارت زمين لرزه، فورانهاى آتشفشانى، خسارات ناشى از طغيان رودخانه ها و تسونا مى ها، فرسايش محلى، خطرات آلودگى ناشى از فعاليت معدنى يا صنعتى و گرم شدن کره زمين و ... مى پردازند.
نقشه هاى مکان يابى (Siteselection) که انتخاب محل هاى مناسب جهت اجراى پروژه هاى مهندسى نظير دفن مواد زائد، خط لوله، جاده ومسير راه آهن، سدها و گسترش و توسعه ساختمان سازى ميباشد.
فراورى هاى متنوع زمين شناسى جهت ارزيابى منابعى مانند آب، ماسه وگراول، سنگ ساختمانى، نفت خام، گاز طبيعى، زغال سنگ، انرژى زمين گرمايى در کنار کانيهاى فلزي.
تحقيقات اکتشافى در زمينه شناسايى روابط متقابل مکانى ميان مجموعه داده ها در طول دوره تحقيق زمين شناسى، مانند درک علائم ژئوشيميايى وژئوفيزيکى منطقه اى گرانيت هاى نوع S وI ويا ارزيابى علائم حاصل از تصاوير ماهواره اى در ارتباط با ليتولوژى و پوشش گياهي.
محيط زيست:بررسى ميزان آلودگى آب، خاک، هوا و.... و در نهايت تهيه نقشه هايى جهت حفاظت از محيط زيست.
منابع آب و آبخيزدارى: کشف منابع آبى زير زمينى و بررسى آبهاى سطحى
کشاورزى و برنامه ريزى براى کاربرى اراضى:
بسيارى از سازمانهاى مربوط به کشاورزى و کاربرى اراضى، هم اکنون از تکنيک هاى GIS بهره مى گيرند. به عنوان نمونه، داده هاى مربوط به کاربرى اراضى و هواشناسى حاصل از ماهواره ها، اندازه گيرى هاى زمينى و اطلاعات مربوط به محصول سال قبل، همه با هم براى پيش بينى ميزان يک يا چند نوع محصول دريک منطقه مى توانند تجزيه و تحليل شوند.
جنگلدارى و مديريت حيات وحش:
به وسيله يک سيستم اطلاعات جغرافيايى نقشه جنگل ها مى توانند دائماً وبطور پيوسته به روز شوند. همچنين GIS مى تواند براى ذخيره و تجزيه و تحليل اطلاعات جنگل از قبيل محاسبه مقدار چوب قابل برداشت از يک منطقه، بررسى چگونگى توزيع آتش سوزى در جنگل و يا ارزيابى برنامه هاى مختلف برداشت چوب، بکار رود، در حالى که انجام بسيارى از اين تجزيه و تحليل ها بدون بکار گيرى GIS امکان پذير نمى باشند.